Δημοσιεύσεις
Μέσα στην παραγωγή Χριστουγεννιάτικων Καρολίνων του 2025 στο Old Vic σας για ένατη συνεχόμενη χρονιά (και πιθανώς να έχει περάσει, καθώς είναι η τελευταία χριστουγεννιάτικη περίοδος του Matthew Warchus στο Old Vic). Το ενημερωτικό μας δελτίο παρέχει τα καλύτερα μέρη για το email. Δημιουργήστε όλη τη διεύθυνση email μας για να αγαπήσετε το Λονδίνο χρησιμοποιώντας ένα καλό θέμα (μαζί με ορισμένες επιλογές όταν είστε ενθουσιασμένοι). Με τον εξαιρετικό συνδυασμό εγκάρδιας αφήγησης, παραδοσιακών καλαντών και ενός καθηλωτικού χριστουγεννιάτικου δείπνου, το Χριστουγεννιάτικο Καρολ θα σκορπίσει χριστουγεννιάτικη καρδιά σε όσους το βλέπουν.
Από το 2017, η ετήσια παρουσίαση του παλιού Vic από το A Christmas Carol έχει γίνει πλέον μέρος της νέας εορταστικής περιόδου για να έχει κόσμο να επιστρέφει με γαλοπούλα, λαχανάκια Βρυξελλών, κιμά, ζεστό κρασί και καλή θέληση σε όλους. Ο Σκρουτζ δεν φωνάζει από το παράθυρο του δαπέδου για να πάρει χριστουγεννιάτικη χήνα ή να χορέψει, αλλά μόνο για το δωμάτιό του με μελωδία στην καρδιοαναπνευστική άσκηση και ανοιξιάτικη εορταστική περίοδο στο βήμα. Το προφίλ τους έχει απομακρυνθεί τόσο πολύ ώστε η πρώτη σας συμπάθεια και η ευγένεια να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο να μπορούν να νιώσουν χαρά, χαρά και να διασκεδάσουν με την καρδιά των Χριστουγέννων. Οι καλύτερες στιγμές της προσαρμογής τους στο A Christmas Carol ξεκίνησαν καθώς παρακολουθούσατε τον Σκρουτζ να συμπεριφέρεται σαν ένας πολύ χαρούμενος άνθρωπος μετά από πολλά χρόνια, παρά την περίπλοκη ηλικία του και τον διαβόητο χαρακτήρα του, έναν μοχθηρό τσιγκούνη και αδίστακτο. Αυτό θα ήταν καλό αν ο Σκρουτζ σκεφτόταν την ευκαιρία να επιστρέψει στις άλλες συμβουλές. Κάτι που η A-Xmas Carol τα πάει εξαιρετικά καλά, αλλά όχι, είναι το γεγονός ότι αφήνει το κοινό να έχει μια λούπα σε περίπτωση που ο Scrooge ταξιδέψει λόγω διαστήματος και μπορεί να βγει ραντεβού.
- «Προσπάθησα σε αυτή την έκδοση του Φανταστικού Τίποτα, να προωθήσω το νέο Φάντασμα από μια ιδέα», έγραψε ο Κάρολος Ντίκενς στον πρόλογο της νουβέλας του 1843 «Μια Καλή Χριστουγεννιάτικη Ιστορία».
- Ως τελευταία αναφορά στην τελευταία επιλογή του Λονδίνου από το Xmas Carolling, σας ενδιαφέρει να δείτε ότι η δημιουργία έχει ένα μαύρο αστέρι ενώ η χαμένη αγάπη του Σκρουτζ, η Μπελ.
- Παρά το ικανοποιητικό πλαίσιο εργασίας της νουβέλας, η προσαρμογή της είναι παραπλανητικά προβληματική.
Παρ 'όλα αυτά, θα βρείτε ελαττώματα στη μέση του φαρμάκου που σίγουρα δεν θα σας καλύψει με τίποτα την ικανότητα προσποίησης της ασημένιας διασημότητας. Ενώ οι φτωχοί τρέμουν στους αρκτικούς δρόμους, μια φανταστική απειλή παραμονεύει στο φανταχτερό σπίτι των πλουσίων σας και εσείς είστε ντροπιασμένοι. Εμείς είμαστε αυτοί που βαδίζουν στο δρόμο μακριά από την καταστροφή. Είμαστε αυτοί που προσπαθούν να καταστρέψουν τη χώρα, μία προς μία.
Οπτικά είναι φανταστικό, χάρη στον ιδιότροπο φωτισμό λόγω των ως επί το πλείστον σιωπηλών ρούχων των Hugh Vanstone και Rob Howell. Ωστόσο, είναι ακόμα πολύ τρομακτικό, που έχει τον νεκρό συνεργάτη του Ebenezer, Jacob Marley, να γλιστράει μαζί σε μια πασαρέλα για να διαχωρίσει τη νέα βάση πίσω από τις εταιρείες. Το στυλ του Jack Thorne είναι ως επί το πλείστον πιστό, όπως η νουβέλα του Dickens, καθώς τα πνεύματα είναι γυναίκες με ήπιες λέξεις αντί για τρομακτικά φαντάσματα και ο πατέρας του Scrooge έχει μια υπέροχη ιστορία. Σήμερα είναι η νεότερη εμφάνιση του Christopher Eccleston, του οποίου η εντυπωσιακή έκθεση και η οποία μπορείτε να έχετε αυστηρά (και αυτό σπάει μόνο καθώς χαμογελάει) να κάνουν καλό στη νέα περιοχή. Και αυτοί που κάθονται στη σκηνή παρέχονται αλυσιδωτά μακριά από λουκάνικα για να σας βοηθήσουν να τα δώσετε στο γεύμα. Τα φρούτα και τα λαχανικά στέλνονται από λινά ρυάκια στο υψηλότερο δίκτυο στο επίπεδο που ο μεταμορφωμένος Scrooge φτιάχνει χριστουγεννιάτικο φαγητό για όσους έχει γίνει τσιγκούνης μαζί σας.
Ο τύπος αρχίζει να απολαμβάνει το φρέσκο δώρο που σου προσφέρει η καθημερινότητα. Και παρόλο που ο Φρεντ ανακαλύπτει ότι τον έχουν απορρίψει, το κέντρο του είναι αρκετά μεγάλο όταν η καρδιοαναπνευστική άσκηση του Σκρουτζ μαλακώνει, ο Φρεντ και η υπέροχη vulkan vegas κινητό οικογένειά του γιορτάζουν. Αν και οι περισσότεροι μισούν ή ανησυχούν τον Σκρουτζ, ο υποτιμημένος και υποτιμημένος υπάλληλός τους, Μπομπ Κράτσιτ, αποφασίζει να αφιερώσει το χριστουγεννιάτικο γεύμα της οικογένειάς τους για να τους εξυπηρετήσει και να επαινέσει για τα (ελάχιστα αν είναι) σνακ που τους έχουν δώσει. Η νέα ψυχή θρηνεί την χαμένη και χαμένη ζωή της και προειδοποιεί τον παλιό του φίλο – με όχι και τόσο φιλικά λόγια – ότι εκτός αν αλλάξει τη στάση του, ο άντρας μπορεί επίσης να είναι καταραμένος να περιπλανιέται ασταμάτητα στη νέα πνευματική βάση κρατώντας έναν ενθουσιώδη, απροσδόκητα χρόνο και πολλά νήματα μακριά από τα πράγματα. Και αφού ο συνεργάτης τους, Μάρλεϊ, απομακρύνεται από το θνητό του, ο νεότερος χρόνος, αλλά ο μικρόψυχος Σκρουτζ δίνει τις εντολές του να αρπάζουν τα σεντ. Μετά από πολλές αλλαγές και νέες ενημερώσεις στην εκπομπή, τη νέα σκηνή και τις μεγάλες και μικρές οθόνες, η ομάδα που έχει ζήσει για περισσότερα από 4 ή 5 Χριστούγεννα καταλαβαίνει την ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Ανατριχιαστικό και αστείο, ζοφερό και θα σας ζαλίσει, το σενάριο του Michael Arden αξιοποιεί κάθε μυστικό στην ιστορία του Dickens και στη συνέχεια ανασύρει μερικά καινούργια από το καπέλο του Scrooge. Χάρη στον δημιουργό των λαμπτήρων Ben Stanton, ένα δυνατό μείγμα περιβάλλει τη νεότερη σκηνή – ένα άμεσο αντίκτυπο και ως εκ τούτου ουσιαστικά μεταδίδει μια ταινία – με κορυφαία δυσοίωνη εικόνα, ωστόσο, ανεπιτυχώς φέρνει το κοινό σε εγρήγορση. Ένα φέρετρο μας χλευάζει και μας βγάζει από την καρδιοαναπνευστική φάση πριν ξεκινήσει η ανακοίνωση.
Η οποία δημιουργία, έχοντας την κύρια ισορροπία της μακριά από το τρομακτικό και ίσως την ζαχαρίνη, το ισοδυναμεί. Η ερμηνεία του είναι πράγματι εγκάρδια και μπορεί να σας κάνει να νιώσετε αξιαγάπητοι αν ο Σκρουτζ τελικά φωνάξει «Καλά Χριστούγεννα!» Αλλά καθώς το καρδιαγγειακό σύστημα του Σκρουτζ αναγκάζεται να ανακαλύψει, ο Τσερβέρις λάμπει απόλυτα. Εκτελεί τις ψυχρές φωνές και τα θορυβώδη «μπα, απάτες» του Σκρουτζ με αρκετή ένταση, ορμώντας ενάντια στον πράο αλλά ευγενικό Μπομπ Κράτσιτ (Ντάσιελ Ιβς) και ίσως τον χαρούμενο ανιψιό του Φρεντ (Τζορτζ Αμπούντ). Ο δύο φορές βραβευμένος με Τόνι Μάικλ Τσερβέρις (Η Ευχάριστη Οικογένεια στο Μπρόντγουεϊ, Η Νέα Χρυσή Σειρά στο HBO) πρωταγωνιστεί ως τσιγκούνης.
Σύνοψη: Ο αγέραστος θρύλος του Τσαρλς Ντίκενς προσπαθεί να αναγεννηθεί μέσα σε ένα υπερφυσικό, χρονοβόρο ταξίδι, κινητό ήχο, προσαρμογή των απόλυτων χριστουγεννιάτικων γεγονότων. Η νέα δυνατή βουτιά σε μια άθλια παιδική ηλικία γεμάτη τιμωρία μακριά από τον πατέρα του και τον διευθυντή του ιδιωτικού πανεπιστημίου που είναι υποχρεωμένος να φοιτήσει, εξηγεί τη μισανθρωπία του Εμπενίζερ, κάτι που ο άντρας αργότερα θα ενθουσιαστεί να δικαιολογήσει μέσω ορισμένων τεστ αξιολόγησης των νέων περιορισμών από τον Θεό και την ηθική του όταν πρόκειται για άτομα που τον αφορούν, όπως η Μαίρη Κράτσετ, η οποία, όπως αποκαλύπτεται, έχει μια άλλη σχέση με τα νέα πνεύματα που βασανίζουν τον Σκρουτζ. Αν και αυτό οδηγεί σε μια σχετικά πρόχειρη κατανομή του χρόνου σας από τα τρία φαντάσματα – το ένα μετά το άλλο και το άλλο επιστρέφει στην τελευταία ώρα της μίνι σειράς – η νέα εστίαση στο παρασκήνιο, αλλά τώρα προσφέρει μια ισχυρή και ταιριαστά ζοφερή εξήγηση για το γιατί ο Σκρουτζ είναι έτσι.
Ωστόσο, αυτή είναι η τρίτη ταινία motion-capture του blogger-παραγωγού-σκηνοθέτη Zemeckis που ακολουθεί το Beowulf και το Polar Show. Θα έπρεπε να είναι το "A Christmas Carol του Robert Zemeckis". Δεν είναι σχολαστικό, η χειροτεχνία θα πήγαινε στην καρδιά μακριά από αυτό που είναι και τι είναι κακό όσον αφορά την τρέχουσα κινηματογραφική αξία της κλασικής χριστουγεννιάτικης ιστορίας. Στην πραγματικότητα, σήμερα είναι το A Christmas Carol της Disney που θα αποκαλυφθεί αργότερα. Μέσα σε έναν εφιαλτικό κόσμο από πολύ καιρό μαύρο χρώμα, τρεμοπαίζει λευκό και τεράστια, επίμονα ρολόγια, η ώρα του Χριστουγεννιάτικου Φαντάσματος έρχεται με μια κόλαση.
Στην αρχή μπορεί να φαίνεται (ειδικά σε ένα τετράχρονο παιδί) σαν μια υπέροχη ιστορία για την περίοδο των Χριστουγέννων, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα επιδέξια υφασμένο προσωπικό σχόλιο σχετικά με την περιοχή της χώρας σας – συγκεκριμένα, το Λονδίνο – την εποχή που ο Ντίκενς έγραψε το βιβλίο. Οι γονείς μου το διάβαζαν από την εμπειρία μου πριν τον ύπνο τα Χριστούγεννα και πάντα με συναρπάζει το νεότερο θαύμα των γεγονότων και των χαρακτήρων. Έχουν γίνει πικρά με τα χρόνια, η καρδιά τους τώρα κρύα. Μοιράζομαι άλλες εορταστικές κριτικές για τον οδηγό, καθώς είναι μακράν οι πιο χριστουγεννιάτικες ιστορίες για φαντάσματα, Μια χριστουγεννιάτικη Κάρολ από τον Τσαρλς Ντίκενς. Αν το κρυμμένο περιεχόμενο πρόκειται να είναι αξιοπρεπές πριν να είναι πολύ αργά, τότε να είστε ευγενικοί με τον εαυτό σας και θα περιμένετε στην ουρά μέσα στον ξέφρενο και θα μάθετε τα Χριστουγεννιάτικα Κάρολ των Μάπετς, γιατί όχι;
Ωστόσο, θα σας προκαλούσαμε να βρείτε μια αποκάλυψη που θα τους κάνει να γίνουν πιο χαρούμενοι, βαθιά μέσα στο πνεύμα τους. Όταν μας ζητείται να δωρίσουμε τα χρήματά μας σε μια εξαιρετική φιλανθρωπική οργάνωση για τους άστεγους στους κουβάδες μετά την τελευταία μας πληροφορία, το κάνουμε πρόθυμα. Μπορεί να είναι μόνο μετά από ό,τι έχετε δει. Σε αντίθεση με ορισμένους Σκρουτζ που προηγήθηκαν, η πορεία της λύτρωσής του δεν είναι πάντα σαφής.
Στη συνέχεια, έχοντας συναίσθημα, αλλά για πρώτη φορά, ο τύπος απευθύνεται στους νέους συγγενείς του Cratchit. Όσον αφορά την πληροφορία, υπάρχει ζωντανή φολκ μουσική στο μινιμαλιστικό επίπεδο με τις ανερχόμενες και κατεβαίνουσες πόρτες και τα κουμπιά των λογαριασμών που γίνονται απαρατήρητα από το πάτωμα. Είναι εκείνη η εποχή του χρόνου που οι ταινίες του ανταγωνισμού αλλάζουν από την vintage νουβέλα του Charles Dickens σε διαφορετική ποιότητα.
Εκμαγείο
Στη μία συναισθηματική κορύφωση, είναι επειδή είναι ωραίο επειδή είναι το Φάντασμα του Μάρλεϊ. Αλλά καθώς το κάνει, με τη σοβαρή του εξάρτηση και την πίστη του στην τεχνική της ταινίας, ο δημιουργός αποφεύγει το νεότερο κατακτητικό κέντρο της ιστορίας του Ντίκενς. Κάνοντας αυτή την ιστορία μια πολύ σκοτεινή ιστορία, ένα ταξίδι μακριά από το πνεύμα ενός τσιγκούνη, μισάνθρωπου γιου, και ίσως η ταινία του Ζεμέκις να ανακτήσει αυτό το σημείο από μια αφήγηση που έχει γίνει περισσότερο ένα χαρούμενο anime στις προοδευτικές επαναλήψεις. Κάποιος θυμάται αυτό που απολαμβάνει ο Εμπενίζερ Σκρουτζ – όταν το αλυσοδεμένο φάντασμα βγαίνει από τον μακροχρόνια ανενεργό σύντροφό του και μετά τον παρηγορεί σωματικά στην κρεβατοκάμαρά του – να πονάει με το σωστό νόημα.